از میونه تموم شب ها

شب یلدا واسم عزیزه

وقتی که سراسر شب

گوله گوله برف میریزه

از میونه همه روزا

روز پاییزی عزیزه

وقتی که با وزش باد

از درختا طلا میریزه

از میونه سبزی دشت

چشمای تو واسم عزیزه

وقتی تو غربت شب

چیکه چیکه اشک میریزه ...

 

 

 

بسوده ترين كلام است
دوست داشتن.

رذل
آزار ناتوان را دوست مي دارد

لئيم
پشيز را و

بزدل
قدرت و پيروزي را.

آن نابسوده را
كه بر زبان ماست
كجا آموخته ايم؟

سلاخي
مي گريست

 

 

احمد شاملو

وقتي دلم تنگ مي شه
دلا مثه سنگ مي شه
دنيا چه بي رنگ مي شه

شايد يه ابر پاره
باشه برام يه چاره
دنياي ما چه خواره

ابر كوچولو نگام كن
ابر كوچولو صدام كن
ابر كوچولو با خدا آشنام كن

ابر كوچولو نگام كرد
ابر كوچولو صدام كرد
ابر كوچولو با خدا آشنام نكرد

ابر كوچولو بارون ببار 
ابر كوچولو گريه بيار
ابر كوچولو تنهام نذار

ابر كوچولو چه دوري!
آفتاب اومد چه نوري!
خدا كجاست تو كوري؟!

ابر كوچولو خدام كو؟
من كور شدم چشام كو؟
ابر كوچولو خدام كو؟

ابر كوچولو ستاره...
شب مي رسه دوباره
مي گن شبا سياهيو مياره

ماه مياد بيرون از پستي
ابر كوچولو تو دل من تو هستي
تنهام نذار تو مي گي عاشقم هستي

ابر كوچولو باد مياد
آفتاب رفت، ماه پشت سرش در مياد
ابر كوچولو مهرم كي از دلت در مياد

شب اومد و نورو برد
باد اومد و ابرو برد
دلم شكست،  چقدر ترد

ابر كوچولو كجايي؟
ابر كوچولو چقدر تو بي وفايي
پس نگو كه هميشه با مايي!

ابر كوچولو گفت به ما
دلم گرفت از اين جا
چقدر مسخره ست، دوست داشتن آدما...

 

هنگامی که جسم نیز

روحت را یارا نیست

تا آن را بر دوش کشد.

هنگامی که چشمهایت

تحمل نور را

از دریچه ظلمانی خویش ندارد.

هنگامی که دستی نیست

تا بار سنگین دستهایت را

بر عهده گیرد.

هنگامی که پایی نیست

تا با قدم هایش

تو را در مسیری جان فرسا همراه باشد.

هنگامی که گوشی نیست

تا شنوای تمام

دلتنگی و دردهایت باشد.

آن هنگام است که باید

روحت را به پرواز درآوری

چشمهایت را به سویش خیره کنی

دستهایت را به درگاهش دراز کنی

دوان دوان به راهش رهسپار شوی

و گوش جان به کلامش دهی...

روحت را پذیراست

روشنی بخش دیدگان است

گرمی بخش دستهایت است

فرشی سبز منتظر قدوم توست

وصدایی آشنا گوشت را نوازش می دهد...

آن هنگام است

که عاشق شده ای

معشوقت را عشق بورز...

آن هنگام است

که فرشتگان با تو در سخن اند

"میلادت خجسته"

آری

دوباره آفریده شده ای...

 

یه مدتی بود خیلی دلم هوای یه زیارت درست و حسابی کرده بود یه دفعه از طرف دانشگاه یه برنامه قم و جمکران ردیف شد مثله اینکه اونقدرام فراموش شده نیستم قربونت برم امام زمان

بالاخره راه افتادیم ! اینکه چقدر منو بخاطره تیپم مسخره کردن بماند انگار هر کی امروزی بگرده دیگه دل نداره !!! ولی دلم  محکم بود که همه این حرفا پیش مقصدم هیچه!

عجب دنیاییه ! 

اول رفتیم زیارت حضرت معصومه راستش زیاد دلم آروم نگرفت دلم خوش بود به پسر فاطمه...

داشتم فکر میکردم چطور میشه همه عقده های دلم باز شه ! دلم میخواست یه دل سیر گریه کنم ولی میدونستم به این راحتیا گریم در نمیاد!

تو اتوبوس داشتم به همینا فکر میکردم که دیدم دو تا از بچه ها پا شدن وایسادن دستشونو گذاشتن رو سینه شون راستش تعجب کردم جلومو نگاه کردم بی اختیار از جام پا شدم وایسادم!

ای خدا...قربون عظمتت ...

دو سه قطره آب ریخت رو دستم ! نه آب نبود عقده دلم باز شد بی اختیار گفتم یا فاطمه زهرا...

یا امام زمان راستش خیلی دوست دارم ولی همش به خاطر اینه که پسر فاطمه ای...

حسین را دوست میدارم چون پسر فاطمه است

علی را دوست میدارم چون همسر فاطمه است

محمد(ص) را دوست میدارم چون پدر فاطمه است

خدا را دوست میدارم چون فاطمه را آفرید

و فاطمه را دوست تر میدارم چون فاطمه است... 

وقتی در تنهایی خویش

با تو تنها بودم

در دلم

صدایی آشنا

با من سخن گفت

صدایی مرا به میهمانی وجودت

فرا خواند

" ای انسان

عشق مرا نیز

مسحور خویش کرده

آری من همان کسی هستم

که وجود تو را

با روح خویش لطافت بخشید

آری

من عاشق نبودم

اما

تو را

برای عشق ورزیدن

آفریدم

روحم را به تو بخشیدم

تا عاشق باشی

و از هیچ نترسی

پس بخوان

بنام عشق

کلامم را

که زندگی بخش است

برایت

اگر عاشق باشی..."

 

تنهایی دریست

دریست به باغ خاطراتم

خاطرات تلخ وشیرین

خاطرات من و تو

 

تنهایی دریست

دریست به زندان غرور من

غروری که فقط

در تنهایی خویش با تو گشاده میشود

 

تنهایی دریست

دریست به دورسوی بیکران چشمهایت

دورسویی سبز

به موج گیسوانت و سبزی چشمانت

 

تنهایی دریست

دریست به تنهایی من و تو

تنهایی که فقط تو و من

در آن گنجانده شود

 

تو و من ...

سلام

گامي است براي آشنايي

آشنايي

راهي است براي دوست داشتن

دوست داشتن

سرآغازي است براي عشق

عشق

كليدي است براي اعتماد

اعتماد

شروعي است براي زندگي

و زندگي

آغازي است براي فرجام ما

...

زندگی کردن

شهروندی شهری است

شهری که قانونش بر مبنای عشق شایسته است

بایسته نیست آن را با پول سنجید

شهری که جز عشق بستن را

در آن نیاموزیم.

شهری به گستره دریا

به روشنی آفتاب

شهری سبز

به سبزی بیکران چشم هایت ...

فاطمه مادر حسین است‌‌،

 فاطمه همدم علی است،

 فاطمه یادگار خدیجه است برای محمد(ص)،

فاطمه فاطمه ی خداست